فیشر، کارآگاه سابق، تصمیم می‌گیرد آخرین پرونده خود را زمانی که یک قاتل زنجیره‌ای مرموز جان چندین دختر جوان را می‌گیرد، بر عهده بگیرد. فیشر که قادر به یافتن مقصر نیست، به آزبورن روی می‌آورد، نویسنده‌ای که زمانی به خاطر خدماتش در زمینه جرم‌شناسی مورد احترام بود. فیشر شروع به استفاده از روش آزبورن می‌کند که شامل همدلی با قاتلان زنجیره‌ای است؛ با این حال، هر چه این کارآگاه بیشتر غرق در این روش می‌شود، اوضاع مسیر نگران‌کننده‌ای به خود می‌گیرد.

این مستند به زندگی کارگردان مشهور "اینگمار برگمان" در سال 1957 میپردازد، او در آن زمان با ساخت دو فیلم همه را شگفت زده کرد و دوره جدیدی در زندگی اش آغاز شد و ...

کلر پیجمن، کارگردان و مدیر فیلمبرداری، برای جستار سینمایی فوق‌العاده‌اش «زندگی در نور»، به هزاران یادداشت ویدئویی Hi8، عکس‌ها و پولارویدهایی دسترسی داشت که مولر در حین کار بر روی بیش از ۷۰ فیلم بلند دوران حرفه‌ای‌اش ثبت کرده بود؛ آثاری که اغلب با همکاری‌های طولانی‌مدت با ویم وندرس، جیم جارموش و لارس فون تریه ساخته شده‌اند. فیلم این تصاویر را با بخش‌هایی از آثار او در هم می‌آمیزد و یک تداوم سیال و سینمایی ایجاد می‌کند. جیم جارموش نیز در موسیقی متن این فیلم، به این گستره وسیع از زندگی و هنر، صدایی موسیقایی بخشیده است.

اودو کیر، ساکن پالم اسپرینگز و اسطوره فیلم و هنر، یک «هنرباز» است. او با هنر زندگی می‌کند، با آن نفس می‌کشد و هنر خلق می‌کند و گاهی خودش نیز یک اثر هنری زنده است. در این مستند داستانی بازیگوشانه، ما اودو را در یک سفر جاده‌ای از میان موزه‌های مشهور فرانکفورت، کلن، پاریس، کپنهاگ و برلین همراهی می‌کنیم و به گفتگوهای او با هنرمندانی چون مارسل اودنباخ، رزماری تروکل، جاناتان میسه و توبیاس رهبرگر و فیلمسازانی نظیر نیکولت کربیتز و لارس فون تریه گوش می‌سپاریم.

از زمان اختراع سینما، فرمت استاندارد برای ضبط تصاویر متحرک، فیلم نگاتیو بوده است. در طول دو دهه گذشته، شکل جدیدی از فیلم‌سازی دیجیتال پدیدار شده که تحولی پیشگامانه در این رسانه ایجاد کرده است. کیانو ریوز توسعه سینما و تأثیر فیلم‌سازی دیجیتال را از طریق مصاحبه‌های عمیق با استادان هالیوود مانند جیمز کامرون، دیوید فینچر، دیوید لینچ، کریستوفر نولان، مارتین اسکورسیزی، جورج لوکاس، استیون سودربرگ و بسیاری دیگر بررسی می‌کند.

این فیلم با هدایت لیو اولمان و تفسیرهای تعدادی از فیلمسازان برجسته که برگمان برای آن‌ها تأثیری مهم داشته و دارد؛ مانند وودی آلن، اولیویه آسایاس، برناردو برتولوچی، آرنو دپلشن، جان سیلز، مارتین اسکورسیزی و لارس فون تریه، پرتره‌ای زنده از هنرمندی ارائه می‌دهد که در هر پروژه جدید، چالشی برای خود و افرادی که با آن‌ها کار می‌کرد؛ چه بازیگران و چه همکاران پشت دوربین، پیدا می‌کرد.

مالک یک شرکت فناوری اطلاعات می‌خواهد کسب‌وکار خود را برای کسب سود بفروشد. مشکل اینجاست که او در زمان راه‌اندازی شرکتش، یک رئیس خیالی و غیرواقعی برای کمپانی خلق کرد تا پشت او پنهان شود و تصمیمات ناخوشایند را به گردن او بیندازد. حالا که خریداران احتمالی اصرار دارند به صورت حضوری با «رئیس» مذاکره کنند، مالک مجبور می‌شود یک بازیگر شکست‌خورده را برای بازی در این نقش استخدام کند.

در سال ۱۹۶۷، یورگن لت، فیلم‌ساز تجربی، فیلم کوتاه برجسته‌ای به نام «انسان کامل» ساخت که در آن یک زن و مرد درون یک جعبه نشسته‌اند و راوی سوالاتی درباره رابطه و انسانیت آن‌ها مطرح می‌کند. سال‌ها بعد، لارس فون تریه، کارگردان دانمارکی، با لت توافق می‌کند تا فیلم او را پنج بار بازسازی کند، هر بار تحت شرایطی متفاوت و با قوانین سخت‌گیرانه‌ای که فون تریه تعیین می‌کند. با تکمیل هر چالش توسط لت، فون تریه شروط پیچیده‌تری را وضع می‌کند.

یک کارگردان و یک فیلم‌نامه‌نویس مشغول نوشتن یک فیلم‌نامه می‌شوند و در این مسیر، مرز بین خیال و واقعیت را از بین می‌برند.

یک هنرمند جوان یهودی از میراث خود دوری کرده است. پس از درک این موضوع که او تنهاست و به تمایل بشریت برای کمک به یکدیگر شک دارد، به او لقب ترسو داده شده است که متعاقبا منجر به ترس از ضعف و ناتوانی در او می‌شود.